„Mała towarzyszka i dorośli” to poruszająca opowieść o dzieciństwie w trudnych czasach stalinowskich represji w Estonii. Główną bohaterką jest czteroletnia Leelo, której mama zostaje aresztowana. Dziewczynka nie rozumie, co tak naprawdę się wydarzyło, i wierzy, że jeśli będzie grzeczna, mama w końcu wróci do domu.
Najbardziej poruszyło mnie to, że całą historię poznajemy z perspektywy małego dziecka. Leelo próbuje zrozumieć świat dorosłych, ich zachowanie, lęki i tajemnice. To, co dla niej jest niezrozumiałe, dla czytelnika ma znacznie bardziej bolesne znaczenie. Dzięki temu książka pokazuje, jak wielka historia wpływa na życie zwykłych ludzi, a szczególnie na dzieci, które nie potrafią pojąć otaczającego je okrucieństwa.
Dużym atutem powieści jest połączenie smutku z dziecięcym humorem i naiwnością. Mimo trudnej tematyki nie jest to wyłącznie przygnębiająca lektura. Autorka pokazuje również siłę rodzinnych więzi, nadzieję i umiejętność odnajdywania radości nawet w niesprzyjających okolicznościach.
Momentami książka może wydawać się nieco chaotyczna, a dziecięca narracja wymaga przyzwyczajenia. Uważam jednak, że właśnie dzięki niej historia staje się tak autentyczna i przejmująca.

